Боту тахаллуси билан ижод қилган Маҳмуд Ҳодиев (1904–1938) ўтган асрнинг 20-йилларида халқимиз ўртасида нафақат шоир, балки ҳар томонлама билимли, истеъдодли ва фидойи жамоат арбоби сифатида ҳам танилган. У, айниқса, ёшлик нашидаси билан суғорилган, тенгдошларининг олийжаноб интилишларига руҳ ва куч бағишлайдиган шеърлари билан ёш авлоднинг меҳр-муҳаббатини қозонган эди.

Боту 26 ёшида «аксилинқилобчи», «миллатчи» ва «халқ душмани» сифатида қамоққа олиниб, ўн йиллик жазо муддатини ўташ учун дастлаб Соловец оролларига юборилади, сўнгра 1938 йил 9 майда Москвага олиб келиниб, отиб ташланиши билан унинг порлоқ адабий истиқболига қонли нуқта қўйилади.

Ушбу «Танланган асарлар» кенг китобхонлар жамоатчилигида қизиқиш уйғотади, деган умиддамиз.